WELKOM
Op deze page kunt u het verslag lezen van de werkreis van de Stichting Wanda naar Dia Town, Sierra Leone [West-Afrika].
Het doel van onze reis is het bezoeken van de basisschool, gebouwd in Dia Town door de Wanda Foundation [www.wandafoundation.nl], en tevens het maken van afspraken voor onze nieuwe projecten.
De Tabbladen verwijzen naar de bijzonderheden van onze reis.

EEN STUKJE GESCHIEDENIS
Josephine Smits-Davis, geboren in Sierra Leone, reisde aan het einde van de burgeroorlog in juli 2002 naar haar geboorteland. Ze zag de verschrikkelijke omstandigheden in het Kissi Kama Chiefdom [haar geboortestreek] waarin vooral vrouwen en kinderen het moesten ontberen. Veel kinderen waren wees geworden en zonder begeleiding aan hun lot overgelaten.
Ze zijn allen slachtoffer van de mensonterende burgeroorlog die het land heeft geteisterd.
Josephine’s hart werd geraakt. In eerste instantie om op kleinschalige wijze hulp te bieden, met name voor kansarme vrouwen. Ze wist anderen ook te overtuigen van haar opvattingen en zo ontstond het idee van het oprichten van een Stichting genaamd Wanda [= het volk].
Om de oorlogsslachtoffers te helpen hun waardigheid terug te winnen, ziet de Stichting Wanda het als haar doel om projecten te initiëren en te ondersteunen die de mensen in Sierra Leone hulp bieden op het gebied van educatie en gezondheidszorg. Bij de uitvoering van de doelstelling staat centraal dat de plaatselijke gemeenschap deze projecten zelf in gang zet en beheert. Dit om een duurzame betrokkenheid van alle belanghebbenden te garanderen en de mensen een kans te bieden om binnen hun eigen cultuur te komen tot een verbetering van hun toekomst.

In maart 2003 rees de vraag vanuit de gemeenschap in Dia Town, Kissi Kama Chiefdom, Kailahun District of Josephine zou kunnen helpen met het bouwen van een lagere school. Naar school gaan is in Sierra Leone niet voor alle kinderen weggelegd. Vaak moeten ze werken om het gezinsinkomen aan te vullen of is er geen geld om schoolgeld en schoolmaterialen te betalen.
Met Pasen, op 20 april 2003, was de officiële start van het opzetten van de lagere school in Dia Town een feit. Er werd 500 are grond door het Chiefdom ter beschikking gesteld. De school heeft inmiddels een officiële status verworven en heet de Boyd Primary School.
DE SCHOOL IS UITDRUKKELIJK TOEGANGKELIJK VOOR ALLE KINDEREN ONGEACHT ETNISCHE ACHTERGROND, RELIGIE OF POLITIEKE OVERTUIGING.

Nu de bouw van de basisschool is afgerond, willen we met uw hulp een goede drinkwatervoorziening bij de school gaan realiseren. Naar schatting is immers 80 procent van alle ziektes in ontwikkelingslanden te wijten aan gebrek aan schoon drinkwater. Ook de lokale bevolking van Dia Town kan hiervan gebruik gaan maken, zodat iedereen toegang heeft tot schoon drinkwater. Daarnaast willen we een sanitatie project opzetten, waarmee we de hygiëne in Dia Town en omstreken willen verbeteren. Bij al onze verdere projecten willen we komen tot een energievoorziening die zoveel mogelijk gebruikt maakt van zonne-energie.
Wij willen in een later stadium een beroepsgericht opleidingscentrum bouwen, zodat de kinderen na de basisschool ook nog een vervolgopleiding kunnen volgen. Verder hoopt Stichting Wanda actief te gaan worden op het gebied van gezondheidszorg en microkredieten.

Komt uw geld goed terecht?
De Stichting beschikt over betrouwbare contactpersonen in Sierra Leone zelf, die de projecten monitoren. Hierdoor zijn we in staat up-to-date informatie te verschaffen over de voortgang. Op de www.wandafoundation.nl Nieuwspagina kunt u op de voet volgen hoe uw donaties besteed worden. Deze korte communicatiekanalen garanderen dat uw geld rechtstreeks naar de bevolking gaat.
Uit onderzoek is gebleken dat ontwikkelingshulp de meeste kans van slagen heeft als de verantwoordelijkheid van projecten gelegd wordt bij de plaatselijke bevolking .Stichting Wanda heeft deze strategie vanaf haar oprichting uitdrukkelijk gevolgd.
Wanda Foundation faciliteert dan ook alleen de projecten en legt het initiatief, beheer en de uitvoering bij de bevolking zelf. Zij kennen immers het beste de lokale omstandigheden en noden. Daarom heeft de gemeenschap in Dia Town een project management comité gevormd, waarin leden van de plaatselijke gemeenschap, onderwijzers en ouders zitting hebben. Hierbij wordt uitgegaan van de eigen verantwoordelijkheid van dit comité.
Daarnaast is een Wanda afdeling Sierra Leone opgezet, die alléén bestaat uit mensen uit het land zelf. De betrokkenheid van de bevolking en het brede draagvlak dat wij voor onze projecten creëren moeten er voor zorgen dat het geld op de goede plaats terecht komt.
Al deze waarborgen voor een goede besteding van gelden hebben wij gedurende onze reizen naar Sierra Leone in 2007 en nogmaals in 2009 kunnen verankeren. De hele gemeenschap in Dia Town kent onze projecten en hun enthousiasme en waardering hebben ons er van overtuigd dat elke euro goed besteed zal worden.

We zijn volop bezig met de voorbereidingen van onze reis naar Sierra Leone [West-Afrika].
De vliegtickets zijn geboekt, vaccinaties zijn bijna in orde en de visa worden volgende week op de ambassade van Sierra Leone in Brussel opgehaald.
Josephine zal al op 14 april aanstaande afreizen naar Sierra Leone omdat zij samen met dominee Boyd [Baptisten Valkenswaard] en zijn vrouw de "Boyd Primary School" gaat bezoeken.
De basisschool die de Stichting Wanda samen met de plaatselijke bevolking heeft gebouwd, is vernoemd naar Ds. Boyd

DINSDAG 14 APRIL 2009
Vandaag is het de dag voor Josephine en de familie Boyd om af te reizen naar Sierra Leone.
Dominee Boyd is in zijn lange leven nog nooit op het continent Afrika geweest. Mevrouw Boyd wel; eenmaal in Egypte.

’s Morgens rond de klok van 7.30 uur zijn we met een volgepakte wagen vertrokken naar Zaventem, Brussel. Josephine heeft veel kofferkilo’s cadeau gekregen van de familie Boyd. Uiteindelijk zaten we met 4 personen + 9 stuks bagage in de auto.
De kofferbak vol, Herb & Madaline met 3 koffers op de achterbank en Josephine met grote reistas + bestuurder voorin.
Iedereen zat comfortabel en geen wanklank te horen.

Via Antwerpen zijn we met behulp van de MIO,MIO naar Brussel gereden. Halverwege de reis een noodzakelijke sanitaire stop gemaakt en meteen ook maar de benen gestrekt.
Gelukkig geen drukte of file onderweg. Ook België werkt hard aan haar wegennet.

Om 9.30 stonden we in de vertrekhal van Brussels Airport.
Meneer Boyd is nog een vieve man en had in een mum van tijd uitgevonden waar er moest worden ingecheckt.
Ticketing Desk 12. Binnen 20 minuten waren de grote koffers via de band richting bagageruim vliegtuig en de handbagage voorzien van de nodige stickers en labels. Onze reizigers hadden precies nog 1 kilogram over! Op naar Gate 12.
Zonder problemen door de paspoortcontrole.
Om 11.20 uur vliegen ze gedrieën rechtstreeks naar Freetown met een tussenstop in Dakar, Senegal.

Nog 7 dagen en ook wij reizen af naar de republiek Sierra Leone, West-Afrika.

ONZE EERSTE DAGEN IN SIERRA LEONE
Dag 1: Vrijdag 24 april 2009
’s Morgens om 04.00 uur vanuit Valkenswaard, Nederland vertrokken naar Düsseldorf, Duitsland. Het vliegen met Lufthansa naar Londen is wonderwel voor niemand een probleem geweest. Geen turbulentie en geen onnodige luchtzakken.
Een paar uur op London Heathrow verbleven en om 13.30 uur voor zeven uur met BMI de lucht in voor onze rechtstreekse vlucht naar Freetown, Sierra Leone.

Aangekomen in de hoofdstad Freetown begint meteen de hectiek. Je moet je letterlijk een weg banen door Lungi International Airport. Jongens die van alles willen dragen en douaniers die ook een graantje meepikken. We staan na 20 minuten zonder noemenswaardige problemen buiten de aankomsthal.
Fayia Barclay staat al op ons te wachten en wijst de weg naar de ferry. Een hartelijk weerzien voor Hans & Luuk en voor Marc een eerste kennismaking met deze harde werker voor de Wanda Foundation.
Na een geslaagde boottocht staat Mohammed de chauffeur op ons te wachten. We rijden opgewonden de hoofdstad in.
Na een half uurtje zitten we midden in Freetown in een mooi winkeltje annex café. Sahr Ngayenga begroet ons eveneens zeer hartelijk. Goed om Josephine en al onze vrienden uit Sierra Leone weer te ontmoeten. Uiteindelijk laat en moe het hotel bereikt.
Luuk & Hans slapen in het hotel en Josephine & Marc logeren voor een nacht bij Sahr thuis.

Dag 2: Zaterdag 25 april 2009
Wat na een vermoeiende reisdag een rustdag had moeten zijn, wordt door de uitnodiging van Fayia Barclay al meteen een drukke dag voor Hans en Luuk. Je voortbewegen in Freetown is niet gemakkelijk. Het verkeer is een grote chaos en het is bloedheet. Tijdens onze reis hebben we een gemiddelde temperatuur gehad van tussen de 25 en 30 graden Celcius. Zoals in alle zuidelijke en tropische landen is het je aanpassen aan de hitte een must. Het tempo van leven wordt anders.

Luuk & Hans hebben op deze dag het doopritueel van de Baptisten in een rivier meegemaakt. Het ging zoals het bij Johannes de Doper gegaan moet zijn. Pastor Barclay doopt samen met zijn assistent enkele gelovigen en de mensen zijn blij en voelen dat zij gedragen worden door het geloof. Overal in het land merk je dat de mensen steun en hoop verkrijgen uit hun religieuze overtuigingen. Het lijkt alsof niemand twijfelt.
Marc is samen met een jonge zoon van Mattu Essah [small Sahr], de stad gaan herontdekken. Hij is voor het eerst in 2002 in Sierra Leone geweest, toen alleen in Freetown. Natuurlijk moeten er door Marc boodschappen gedaan worden en uiteraard ook geld wisselen. Voor € 50,- krijg je 206.970 Sierra Leone Leones [SLL]. 1 Euro is 4.140 SLL.
Sahr, Josephine en Marc hebben naar een definitieve uitvalbasis gezocht EN deze ook gevonden.

Dag 3: Zondag 26 april 2009
We logeren in het "Charms Beach Hotel", onze uitvalbasis. Het ligt 10 minuten wandelen van Lumley Beach aan de Atlantische Oceaan en en ligt in de wijk Aberdeen. De kamers [inclusief ontbijt] bevallen ons goed en Josephine kookt elke dag. Samen met Josephine, hier noemt iedereen haar Siah, in Sierra Leone is geweldig en geeft een natuurlijke inkijk in het dagelijks leven. Zij is de motor van onze reis en zonder haar zouden er niet zo'n geweldige resultaten geboekt worden voor de Stichting Wanda. Van onschatbare waarde!

Natuurlijk ga je op zondag naar de kerk. Hier in Sierra Leone gaan we naar de kerk van Fayia Barclay in Calaba Town. Zeg maar gerust dat je er een hele middag mee kwijt bent. Mooi om eens meegemaakt te hebben.
Fayia Barclay heeft onuitputtelijke energie, zet zich voor 200% in en is geworden tot onze belangrijkste contactpersoon in Sierra Leone. Ook zonder hem zouden er niet zo'n geweldige resultaten zijn geboekt.

Het valt ons weer op hoe meedogenloos een miljoenenstad als Freetown is. Iedereen probeert geld te verdienen en dat begint al bij hele jonge kinderen. Het straattoneel wordt gedomineerd door kinderen, vrouwen, mannen, oude en jonge mensen en iedereen krioelt door elkaar heen. Op het eerste oog doelloos, maar iedereen is druk met te overleven.
Weer vrienden uit onze reis van 2007 ontmoet.
Sahr J.B. Ngayenga kan niet onvermeld blijven. Sahr heeft zich vanaf het begin van de bouw van de Primary School ingezet voor het slagen van dit project. Hij heeft de bouw begeleid in Dia Town, onderhield de contacten met de aannemer, controleerde de werkzaamheden en heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat de Primary School een officiële status heeft gekregen bij het Ministerie van Onderwijs. De leerkrachten ontvangen nu een salaris van de overheid. Hij was ook de contactpersoon voor de Stichting Wanda die tijdens de bouw mailcorrespondentie onderhield met de penningmeester. Hij is een onmisbare schakel gebleken in dit bouwproject. Sinds 2006 is hij The Deputy Director General van de Office of The Deputy Director General Administration, Human Resources & Public Affairs

Verder op deze dag in de vroege avond een korte ontmoeting met de Minister of Health gehad die zei sympathiek tegenover onze projecten te staan.
We bereiden ons voor op de reis naar Dia Town.

DAG 4 T/M DAG 10 IN SIERRA LEONE

Dag 4: Maandag 27 april 2009
Vandaag is het Independence Day [27 april 1961]. Het blijkt geen geschikte dag te zijn om naar Dia Town te vertrekken.
Luuk heeft nog belangrijke zaken doorgesproken met onze projectcoördinator Sahr J.B. Ngayenga en Hans & Marc zijn naar het strand geweest. Met bewondering de visserij gade geslagen.
Josephine heeft zich om de boodschappen bekommerd en houdt altijd een oogje in het zeil.

Dag 5: Dinsdag 28 april 2009
Vandaag is het helaas niet gelukt om een jeep te huren, dus noodgedwongen vertrekken we morgen.
Wel hebben we een internetcafé gevonden en hebben hier ons eerste bericht + foto’s op het World Wide Web gezet.

Dag 6: Woensdag 29 april 2009
Vandaag staat de reis naar Dia Town [Kissi Kama Chiefdom, Kailahoun District] op het programma.
’s Morgens om 10.30 uur vertrokken en na een vermoeiende reis van 15 uur uitgeput en geheel door elkaar geschud aangekomen in Dia Town. Je kunt zien dat Sierra Leone hard werkt aan de wederopbouw van het land. Bestaande wegen worden opgeknapt, nieuwe wegen aangelegd, renovatie en nieuwbouw gerealiseerd, elektriciteit en drinkwater hersteld, etc. Echter de wegen van de stad Kenema naar Dia Town blijven slecht en soms haast onbegaanbaar. Een ervaren chauffeur is onontbeerlijk.
Het Kailahoun District lijkt wel een vergeten deel van Sierra Leone terwijl het in de burgeroorlog van 1991 tot 2001 zwaar getroffen is . Via de Eastern Provence zijn de rebellen vanuit het buurland Liberia het land binnen gekomen en hebben de relatief welvarende streek [succesvolle landbouw, diamantmijnbouw] geheel leeggeplunderd, deels uitgemoord en verminkt.

Na een eerste welkom in de pikdonkere nacht door de inwoners van Dia Town als een blok in slaap gevallen.

Dag 7: Donderdag 30 april 2009
We worden midden in een Afrikaans dorp wakker.
Het huis waarin we logeren is van een van de dorpelingen en ziet er keurig uit en is comfortabel naar Sierra Leonese begrippen. Er is geen enkele reden tot klagen en we zijn vereerd en blij met ons tijdelijk woonhuis.
De inwoners van Dia Town kijken wat onwennig naar ons en wij naar hen.

Na het ontbijt zijn we direct naar de Wanda-school gewandeld. De school zag er heel goed uit en Stichting Wanda mag trots zijn op datgene wat gebouwd is.
Onze komst op school veroorzaakte een enthousiaste chaos van uitgelaten kinderen. Zij wilden allemaal komen kijken en waren natuurlijk met moeite op hun plaats te houden. Na de spontane hernieuwde kennismaking begon het officiële gedeelte.
De Headteacher heette ons welkom en er is vervolgens uitvoerig gesproken met alle onderwijzers. Sommige van hen ontvangen wel en anderen geen salaris en allemaal hebben ze financiële problemen om hun [vervolg]studie te bekostigen. Stichting Wanda wil daarin graag gaan ondersteunen, want bij goed onderwijs hoort geschoold personeel.
Later op de ochtend heeft de Wanda Foundation leermiddelen uitgedeeld aan de Primary School namens basisschool De Klepper uit Luyksgestel, sportkleding en artikelen namens Charlie Sport Valkenswaard en een kleine attentie aan de leerkrachten die deels gesponsord is door Boekhandel Priem Valkenswaard.
Ook zijn er ballonnen uitgedeeld aan de leerlingen en dit leidde tot mooie taferelen van kinderen die bij een stevige wind achter de ballonnen aan renden.

Elke dag hebben de inwoners van Dia Town voor ons de maaltijden verzorgd. Ook werd er dagelijks voor ons de vuile kleding met de hand gewassen. We zijn echt NIETS tekort gekomen.
Na een smakelijk avondeten zijn we naar de uitnodiging van de Paramount Chief gegaan.
We hebben onze visie, nieuwe plannen en projecten kunnen voorleggen aan hem en de oudsten van het dorp. Het is belangrijk voor de Stichting Wanda om de gemeenschap actief te betrekken bij onze projecten.
Na deze officiële ontvangst zijn we met z’n allen naar de medische post gewandeld om te zien en te horen waar de meest urgente noden liggen. Als eerste is er dringend behoefte aan medicijnen en vandaar deze noodkreet:

Steun de Wanda Foundation VANDAAG nog met een gift!
Laten we de vrouwen en kinderen in Sierra Leone niet vergeten.
Uw financiële steun is heel hard nodig.

Ook hebben we de plaatselijke drinkwatervoorzienig bekeken en hebben gehoord van de dagelijkse problemen rondom schoon drinkwater. De bestaande waterputten zijn toendertijd niet diep genoeg geslagen [20 meter] en vallen in het "winter"seizoen droog. Wil je het hele jaar door genoeg schoon drinkwater hebben, dan moeten de putten meer dan 30 meter diep zijn.
De winters hier zijn droog met hete dagen en koele nachten. De zomers zijn nat en bewolkt, met veelvuldige hevige stortbuien. Van december tot maart blaast er een droge harmattanwind uit de Sahara die veel stof aanvoert.
Van oktober tot mei, de periode van de lage zon, is het over het algemeen droog met veel mooie, hete zomerdagen. De periode van de hoge zon, van mei tot oktober, is het regenseizoen.
Juli en augustus zijn de natste maanden. Daarna neemt de regen geleidelijk af, en in november is het bijna de hele maand droog.
De gemiddelde temperatuur ligt rond de 27°C. Landinwaarts schommelen de temperaturen en neemt de neerslag af.
In de maanden februari en maart ligt de gemiddelde temperatuur rond de 30°C en in de maanden augustus en september ligt de temperatuur rond de 18°C. Tijdens het regenseizoen, van mei tot en met oktober, valt ongeveer 25 mm neerslag per dag.




Dag 8: Woensdag 1 mei 2009
Na een goede nachtrust stond er weer een drukke dag op het programma.
in de ochtend zijn we begonnen op onze school met het geven van gymles door Hans, rekenles door Luuk en aan de hand van mooie platen op een kalender heeft Marc verteld over Nederland.
Bij de gymles werden 30 kinderen verwacht en het bleken er ongeveer 150 te zijn. Dit vergt dan de nodige improvisatie, maar met ondersteuning van gymleraar Kingsley verliep het hindernisslagbal buitengewoon goed.
De rekenles ging over breuken en de leerlingen bleken een behoorlijk niveau te hebben.
Het verhaal over Nederland was leerzaam. Geen enkel kind wist vooraf iets over Nederland maar nu wat meer.

’s Middags zijn we op verzoek van de Headteacher op werkbezoek geweest bij 2 dependances van de Wanda school.
Als eerste hebben we het dorpje Bayma bezocht, gelegen in een bergvallei.
Er was een hechte gemeenschap die ons vroeg om hulp voor de school, schoon drinkwater en latrines. We zijn erg voorzichtig in toezeggingen omdat we geen valse hoop willen wekken en omdat er natuurljik ook eerst overleg moet komen binnen het bestuur van de Wanda Foundation.
Bij de Townchief gegeten en als waardering een geit cadeau gekregen. Enigszins beschaamd, we weten wat voor groot cadeau dit is, nemen we de geit aan. Ook omdat we weten dat dit bij hun cultuur hoort.

Vroeg in de avond hebben we de 2e dependance bezocht in het dorpje Kormende.
Hier bleken 3 trieste plaggenhutten te staan die plaats moeten bieden aan 157 leerlingen. Hoe dit in de praktijk moet gaan, kunnen we ons niet voorstellen. Ook hier weer de noden van het gebrek aan goed onderwijs, schoon drinkwater en latrines.


Dag 9: Zaterdag 2 mei 2009
Elke dag begint voor ons met het je behelpen bij toiletbezoek. Het is de bedoeling dat we onze behoeften doen in een gat in de grond. Dit vereist enige acrobatiek en je moet de maatstaven uit ons land vergeten.

Latrines | 3 deuren voor grote boodschap, ernaast de ruimte voor pipi

’s Morgens het naburige dorpje bezocht van een zus van Josephine's moeder. In dit dorpje is Siah's moeder begraven en er woont nog steeds veel familie van haar. Hier is werkelijk een schrijnend gebrek aan de de meest noodzakelijke basisvoorzieningen. Je wordt er stil van.
De inwoners hebben hun armoedige omstandigheden in een dorpsraadoverleg met de Paramount Chief zeer duidelijk kunnen maken. Hier zie je democratie in optima forma. Het dorpshoofd weet de belangen van het dorp perfect te verwoorden.

Na dit indrukwekkende bezoek zijn we naar de palmbomenboerderij van de Paramount Chief gereden. De slechte wegen en de hitte kosten ons de nodige energie. Je kunt niet anders dan je aanpassen aan de temperatuur.
De farm levert palmwine en palmoil, een hoofdingredient bij het koken. Natuurlijk verdienen er ook mensen hun boterham door het werk op de farm.
Een andere bron van inkomsten verdient de blacksmith. In zijn werkplaats is het nog warmer!
Bij het afscheid hebben we ook hier een kostbare kip gekregen.
We hebben al onze giften gedeeld met de gemeenschap van Dia Town.

Op de weg terug naar Dia Town hebben we het dorpje van gymleraar Kingsley bezocht en omdat Hans goed bevriend is met zijn gymcollega heeft hij uit respect een kip gekregen.
Later op de middag is Hans met zijn vrienden gaan zwemmen in de Moa rivier en heeft hij voet in buurland Guinee gezet.

Elke avond is het een komen en gaan geweest van de dorpsbewoners en kinderen. Onze veranda was vaak te klein.
Het uitdelen van lichtstaafjes en snoep door Hans veroorzaakt een hoop lol en veel aangename chaos. Kinderen zijn ontzettend blij met kleine dingen en elke nieuwigheid geeft grote commotie.
Het avondleven buiten bevalt ons prima.

Dag 10: Zondag 3 mei 2009
Bij het krieken van de dag hebben we de medische post weer bezocht en foto’s van het personeel met de kleding van het MMC Veldhoven gemaakt.
Hierna naar de school gewandeld en ook hier foto’s gemaakt met de banners van onze grootste sponsors. De banners zijn verzorgd door Fayia Barclay [onze onmisbare contactpersoon in Sierra Leone voor de Foundation].
Tevens hebben we hier afscheid genomen van onze dierbare vrienden uit Dia Town.
Tijdens ons bezoek aan dit arme dorp Dia Town hebben de mensen uiterst hartelijk en fantastisch voor ons gezorgd. We zijn niets tekort gekomen. Hiervoor kunnen we niets anders dan onze welgemeende en oprechte dank uit spreken.
We hebben beloofd om bij thuiskomst zo snel mogelijk actie te ondernemen om hun noden te verlichten.
We voelen ons verplicht om onze ervaringen te bespreken in het bestuur van de Wanda Foundation en zo snel mogelijk tot plannen van aanpak te komen.
De noden zijn hoog en de miserabele levensomstandigheden doen ons realiseren hoe goed wij het hebben in het rijke Westen. Het klagen wat we vaak doen in Nederland geeft hier totaal geen pas.

Na dit geslaagd bezoek aan de Dia Town en haar omliggende dorpen zijn we aan onze terugreis naar Freetown begonnen.
Op deze terugreis hebben we ook het dorpje van Sahr Ngayenga, Pormula Village, bezocht.
Hier ligt Mattu Essah begraven, onze steun en toeverlaat op onze reis in 2007. Mattu was een belangrijke voorvechster van onze Wanda afdeling in Sierra Leone.
Sahr woont met zijn familie in dit kleine dorpje als hij niet in de hoofdstad Freetown verblijft.

Na middernacht vermoeid in het hotel aangekomen en onmiddellijk in slaap gevallen.

ONZE LAATSTE DAGEN IN SIERRA LEONE

Dag 11: Maandag 4 mei 2009
Vandaag een groot deel van de dag besteedt om het reisverslag op de reissite Wandafoundationwaarbenjij.nu te zetten.
Deze keer zijn we naar het Bintumani Hotel geweest om te internetten. Internet viel steeds weg en de verbinding is traag.
Het Bintumani Hotel is op 15 minuten wandelen van ons hotel.
Charms Beach Hotel ligt in de wijk Aberdeen van havenstad Freetown. Het is 10 minuten wandelen naar Lumley Beach.
Je kunt vanuit ons hotel heel gemakkelijk [5 minuten met de auto] naar de standplaats aan Lumley Beach van de shuttle-helikopters, die een snelle en korte vlucht verzorgen tussen Aberdeen en Freetown International Airport, Lungi. De vluchten worden tegenwoordig verzorgd door UTair Helicopter Service en staan, na een fatale crash van Paramount Airlines in juni 2007, onder streng toezicht van de overheid.

Josephine blijft ontzettend goed voor ons zorgen.


Dag 12: Dinsdag 5 mei 2009
In de vroege middag zijn we naar de "Blessed Mokaba Community Clinic" aan de 8 Sibthorpe Street in Freetown geweest. Ook voor dit kleine ziekenhuisje geldt, dat we het plan hebben om hulp te gaan bieden. Triest genoeg is óók hier werkelijk een gebrek aan alles. Niet voldoende medicijnen, slechte en versleten ziekenhuismiddelen/apparatuur en een dokter die bergen werk verzet zonder salaris te ontvangen. Dit kinderziekenhuisje richt zich met name op kinderen onder de 5 jaar. Voor meer informatie en onze projectaanpak, volg deze link.

Luuk heeft vandaag voor de eerste keer op deze werkreis wat tijd over. Dus de kans genomen om naar het strand te gaan. Het water was heerlijk en de Atlantische Oceaan is groot en diep. Na een frisse duik en het kopen van kleine souvenirs en snuisterijen op het strand kwam hij samen met Hans monter terug en schoof als herboren aan tafel. Josephine had kip met frietjes en verse sla voor ons gemaakt. Dat was ook weer lekker.
Zoals zo vaak is 's avonds Fayia Barclay ons komen opzoeken in het hotel. Fayia heeft dag & nacht klaar gestaan om onze reis tot een succes te maken en hij is het gehele jaar door in de weer om de belangen van de Stichting Wanda te behartigen. Hij is een gouden, onmisbare kracht voor de Wanda Foundation.
Onvermoeibaar en Onverstoorbaar. Chapeau!!

Dag 13 en 14: Woensdag 6 en donderdag 7 mei 2009
Na een reis van 26 uur [vanaf ons hotel tot aan de voordeur in Valkenswaard] zijn we weer thuis.
Iedereen is doodmoe, maar echt voldaan.
Er zijn nieuwe contacten gelegd en de bestaande organisatie in Sierra Leone is sterk verbeterd. We hebben veel nieuwe ideeën opgedaan voor onze projecten en er is daadkracht en ongekend enthousiasme bij de bevolking van Dia Town om verder samen te werken met de Stichting Wanda.
Iedereen kan trots zijn op wat er bereikt is en wij zijn vastbesloten om door te gaan in datgene wat allemaal in december 2004 is begonnen!
Een van de slogans blijft: KLEINSCHALIGE AANPAK, DUURZAAM RESULTAAT

Word vandaag nog donateur!
Voor maar € 5,- per maand [slechts € 60,- per jaar]
HELPT U DAADWERKELIJK

 

BIJZONDER!!
Hans Meertens en zijn vrouw Linda hebben Sia Agnes Barclay, dochtertje van Fayia en Mama Barclay, financieel geadopteerd tot aan het einde van haar schoolopleidingen. Dit mag een voorbeeld zijn van individuele ontwikkelingshulp met de steekhoudende gedachte "KINDEREN HEBBEN DE TOEKOMST".
Hans & Linda geven Sia financiële support tot aan een afgeronde beroepsopleiding zodat zij kan meebouwen aan de opbouw van Sierra Leone.
Sia is een meisje van 11 jaar en enigste dochter van vader en moeder Barclay. Zij bezoekt een Primary School in Calaba Town en valt op door leergierigheid.
Verder heeft Hans op deze reis besloten om zijn twee beste vrienden in Sierra Leone, Fayia Barclay en Kingsley, verder te helpen in hun moeilijke bestaan in dit op één na armste land van de wereld.

Tot slot nog enkele nuttige LINKS
Ambassade & Consulaat Sierra Leone | Vakantieboekje | Checklist | Bagage Lijst
Wereld Omroep | Calamiteiten Fonds | Tropenzorg | De Reisdokter | Gezond op reis | GGD Nederland
Gezondheid en Reizen | MinBuZa Wijs op reis | MinBuZa ReizenlandenLinks | MinBuZa Reisadvies
Douane Reizigersbagage | Visum Dienst
Visit Sierra Leone | Sierra Leone National Tourist Board | Freetown Airport | Schiphol Airport
Gatwick Airport London | Sierra Leone Flights | Fly Monarch |  British Airway